Wstęp

Ponieważ dużo zajmowałem się wprowadzaniem nowych kolegów w arkana DCS i misji na serwerach, postanowiłem w tym poście opisać trochę zagadnień z trudnej sztuki wirtualnego lotnictwa. .
Ten materiał ma przedstawić czego możecie się spodziewać od naszych instruktorów i co uzyskacie, przychodząc do nas.
Wiem z własnego doświadczenia, że ciężko jest zacząć loty na serwerach multi, spowodowane jest to w większości przypadków niewiedzą i oczywiście brakiem doświadczenia.
Wyjaśniam, że nie jest to tania zabawa, oczywiście można zacząć od dołączonych do DCS.
Niestety są to praktycznie niewykorzystywane samoloty w misjach wrzucanych na serwery,
nie tyczy się to poligonów (poligony-misje na serwerach do trenowania różnych aspektów lotu czy walki, odpalana 24/7).
Dlatego każdy, kto na poważnie chce zająć się lataniem musi zdecydować się na zakup maszyny klikanej. Pośrednio można wejść do rozgrywek poprzez zakup modeli z FC3 (DCS: Flaming Cliffs 3).
Jest to zbiór modeli nie klikanych o ograniczonych możliwościach, w szczególności dotyczących awioniki.W szczególności loty w złych warunkach pogodowych czy nocne, ktoś powie, że bez problemu np. ląduje taką maszyna w nocy.
Tak to prawda, ale pod warunkiem, że zna miejsce docelowe i nie jest uzależniony od naprowadzania przykładowo na Tacan.
Zapraszam wszystkich chętnych na szkolenia, które przeprowadzam. Serwery wykorzystywane do lotów są z zaprzyjaźnionych grup lub stawiane u mnie na dedyku.
Obowiązuje jedynie kultura wypowiedzi i poświęcenie czasu.
Nie będziemy tolerować wzajemnego obrażania się. Oczywiście traktujemy symulację realnie nie zapominając o dobrej zabawie.

Wszelkie szkolenia będą przeprowadzane na TS.

Urzadzenia pokładowe

TRANSPONDER

Dodano nam możliwość włączenia transpondera, będąc na serwerach online korzystających z SRS (DCS-Simple Radio Standalone).



Tylko parę modeli może korzystać z transpondera, włączając go w kabinie samolotu. Pozostałe maszyny muszą ustawiać go w panelu radia, włączając zakładkę "toggle radio overlay". Kody wysyłają odpowiednią informację do LotAtc. Serwer, na który się logujecie, powinien podawać info o standardowym ustawieniu MODE 3/A np. 7000. Korzystając z transpondera należy włączyć MODE 4, oraz w celu ustawienia odpowiedniego kodu przełącznik MASTER na NORM. W innych trybach nie mamy możliwości zmiany kodu, są tylko już zaprogramowane wartości. Przełącznik IDENT, sygnalizuję naszą ikonkę na ekranie radaru, włączamy na życzenie Awacs. Transponder jest przeznaczony dla programu obsługującego AWACS, czyli w naszym przypadku LotAtc.
Funkcja ta jest testowana na naszym serwerze i sprawdza się dobrze.

TACAN

Jest to radiolatarnia, która na określonej częstotliwości nadaję sygnał przechwytywany przez urządzenia pokładowe.
Dane te są obrazowane na urządzeniach pokładowych, takich jak HSI.
W każdym modelu system ten jest różnie ustawiany,
czasem stanowi osobny panel jak np. w A-10C czy F-14B.
W F/A-18C jest włączany i ustawiany z ogólnego komputera pokładowego, znajdującego się na przednim panelu.Każdy model może mieć typowe dwa ustawienia Tacan, czyli tryby pracy:
  1. T/R, ustawienie "X" dla lotnisk i lotniskowców.
  2. A/A T/R, ustawienie "Y" dla tankowców oraz innych samolotów.



ILS



Podobnie jak Tacan, ILS to urządzenie wysyłające sygnały naprowadzania jednak wiązki są sprecyzowane.
Umożliwia to przesłanie dokładnej pozycji względem lotniska.
Jest to ukazane na HSI poprzez dwa wskaźniki, poziomy i pionowy adekwatnie do pozycji maszyny.

Poradnik jak działa ILS, i ważne ustawienia przed lądowaniem z jego użyciem.

RADIO

Jest to dość ważny elementy współczesnych samolotów bojowych, służy nie tylko do komunikacji między pilotami,
ale przede wszystkim z kontrolą obszaru czy lotniska.
Wybierane poprzez meny (F10), jest elementem wskazującym nam czynny pas do startów i lądowań.
Jest także pomocne w naprowadzaniu na podejście do ścieżki schodzenia.
W zależności od typu maszyny mogą to być dwa lub trzy radia.
Dzielą one się na pasma częstotliwości:
  • niskie od 30 MHz
  • średnie od 120 MHz
  • wysokie od 225 MHz

  • W zależności od modelu samolotu, częstotliwości radia są różnie ustawiane.
    Mogą być to różne urządzenia każde z własnym zakresem częstotliwości jak np. w A-10C czy F-16C.
    W F/A-18C są dostępne dwa pasma częstotliwości na jednym radiu, czyli na każdym z dwóch można mieć podobne nastawy.
    W DCS każde radio ma swoje odzwierciedlenie w menu tekstowym, jest ono wyświetlane w prawym rogu monitora. Menu wywoływane przez różna kombinacje klawiszy, przeważnie jest to RALT+ \, RSHIFT+\.
    Ważne jest, żeby menu odpowiadało danemu radiu inaczej ATC nam nie odpowie.

    SNAP VIEW

    W celu ułatwienia operowania na urządzeniach danej maszyny DCS oferuję nam tz. Snap View. Inaczej mówiąc przez przytrzymanie kombinacji odpowiednich klawiszy mamy widok skierowany na daną część kokpitu. Poniżej zamieszczam filmik jak z tego dodatku korzystać.
    Link do poradnika

    OFFSET - przykład z A10C

    Nie wiedziałem gdzie umieścić ten poradnik, jest on raczej skierowany do pilotów A-10C ale też należy do szkoły pilotażu. Dlatego umieszczony zostaje na tej stronie. Jest to tworzenie waypointów na podstawie danych przekazanych przez inną jednostkę, względem określonego punktu na mapie teatru działań. Użyty waypoint jest ustawiany przez MM w trakcie projektowania misji i odnosi się dla danej koalicji. Bullseye - jest właśnie tym waypointem, który wprowadzany jest z automatu do komputera pokładowego samolotu. Awcas oraz inne jednostki mogą odnosić się do niego, w celu podawania namiaru na jednostki wroga zapobiegając wykryciu, w przypadku podsłuchiwania transmisji radiowych. Maszyny takie jak właśnie A-10C, mają możliwość wprowadzenia podanych danych do komputera nawigacyjnego w celu stworzenia waypoint.
    Link do poradnika
    PROGRAM SZKOLENIA

    Szkolenie Podstawowe

      1. Instalacja potrzebnego oprogramowania oraz jego konfiguracja.
      2. Logowanie się na serwer i sprawdzenie łączności.
      3. Omówienie procedur lotniskowych.
      4. Komunikacja z ATC.
      5. Komunikacja z AWACS.

    Szkolenie na zadeklarowanej maszynie

    Wiemy że na początku koledzy mogą nie posiadać klikalnego modelu, dlatego będziemy grupować typy żeby każdy mógł docelowo korzystać z HRP.

    Podstawy

    1. Uruchamianie samolotu (Cold Start):
  • ręczne odpalanie maszyny.
  • konfiguracja radia i Tacan.
  • załadowanie uzbrojenia oraz jego konfiguracja.
  • konfiguracja komputerów pokładowych.
  • oświetlenie samolotu.
  • 2. Procedury startowe:
  • komunikacja w grupach.
  • określenie drogi kołowania do czynnego pasa.
  • zajmowanie pozycji na pasie do startu w grupach.
  • start w formacji.
  • 3. Lot w szyku:
  • zajmowanie pozycji.
  • ustawianie Tacan na prowadzącego.
  • lot po wyznaczonych Waypoint.
  • 4. Tankowanie w powietrzu:
  • ustawianie radia oraz Tacan na tankowiec.
  • dolot do tankowca oraz zajmowanie pozycji.
  • wywołanie tankowca.
  • tankowanie.
  • odejście od tankowca w strefę oczekiwania.
  • 5. Lądowanie:
  • wyznaczanie kierunku na lotnisko docelowe.
  • ustawianie częstotliwości oraz tacana na lotnisko.
  • ustawianie HSI.
  • podejście na krąg nad lotniskowy.
  • ustawianie na ścieżkę schodzenia.
  • lądowanie w parach.
  • Uzbrojenie

    1. Uzbrojenie A/A:
  • rodzaje uzbrojenia.
  • konfiguracja radaru.
  • omówienie Data Link.
  • 2. Uzbrojenie A/G:
  • rodzaje uzbrojenia.
  • ustawienia TGP.
  • omówienie lasera oraz ustawianie kodów.
  • programowanie profili uzbrojenia.
  • Loty ćwiczebne z wykorzystaniem uzbrojenia

    1. Ćwiczenia A/A:
  • wybór uzbrojenia w zależności od zastosowania.
  • dostosowanie radaru.
  • praktyczne wykorzystanie Data Link.
  • ćwiczebne namierzanie prowadzącego.
  • 2. Ćwiczenia A/G
  • wybór uzbrojenia w zależności od celu.
  • konfiguracja wstępna.
  • sposoby wyszukiwania celów.
  • dolot oraz użycie uzbrojenia.
  • Obrona

      1. Ustawianie programów defensywnych.
      2. RWR dla opornych.
      3. Rodzaje środków defensywnych oraz ich zastosowanie.
      4. Sposoby unikania rakiet A/A oraz G/A.

    Proponowana lista szkolenia jest wstępna, wszelkie sugestie mile widziane.

    ATC-procedury lotniskowe

    Podstawy operacji lotniskowych

    Opisane procedury są stosowane na serwerach multi o obowiązują w luźnych lotach oraz na wszelkich misjach.
    W strefie lotniskowej obowiązują częstotliwości lotniskowe na paśmie wysokim od 225 MHz, można je sprawdzić po wejściu na mapę i kliknięciu na ikonę pasa startowego.

    Po wbiciu do radia, odpowiedniej częstotliwości otwieramy menu tekstowe F10. Ważne, żeby menu odpowiadało danemu radiu, co można rozpoznać po nazwie wyświetlanej powyżej menu. Inaczej nie otrzymamy stosownego komunikatu, a dotyczy on czynnego pasa do startów i lądowań oraz dane pogodowe.
    W menu wchodzimy na ATC, czyli F5 i wybieramy lotnisko, na którym się znajdujemy lub będziemy do niego podchodzić do lądowania.

    Jeżeli wszystko wykonaliśmy poprawnie, otrzymamy komunikat od ATC. Wiedząc, z którego pasa będziemy startować możemy nadać komunikat na kanale ATC.
    Przykłady prawidłowego zgłaszania zamiaru kołowania:
  • F-16 kołuje do pasa 27 - zgłoszenie pojedyczej maszyny.
  • F-16, A-10 kołuje do pasa 27 - zgłoszenie wiekszej liczby maszyn.
  • Uzi 1 kołowanie do pasa 27 - w tym przypadku zgłaszamy grupę na misjach.
  • Procedura ta ma za zadanie niedopuszczanie do kolizji oraz blokowania drogi kołowania. Podobny komunikat musimy nadać po zatrzymaniu się przed pasem startowym.
    Poprawny komunikat:
  • F-16, A-10 zajmuje pas 27.
  • Uzi 1 zajmuje pas 27.
  • Ważne jest, żeby kołować w odpowiednim kierunku do wyznaczonego pasa, wtedy na pewno nie zablokujemy innym pilotom drogi kołowania. Podobna sytuacja jest po wylądowaniu, kołujemy na stojankę w kierunku czynnego pasa. W przypadku przezbrojenia zatrzymujemy się na parkingach lub na drogach o zwiększonej szerokości. Jeżeli lądujemy awaryjnie, staramy się posadzić maszynę na prawej lub lewej części pasa, w celu umożliwienia lądowania po drugiej stronie innym pilotom. W takim przypadku musimy meldować swoje położenie, gdy tylko jakiś pilot zamelduje podejście do pasa, na którym stoimy.

    Strefa lotniskowa

    Mamy umowna strefę nadlotniskowa, która obejmuję 20 nm oraz wysokość 5000 ft. W tej strefie ruch wszelkich maszyn może odbywać się tylko w lewą stronę z widocznością lotniska, jest to krąg lotniskowy (właściwie to prostokąt). Na kręgu utrzymujemy wysokość 2000 oraz prędkość nie większa niż 200 kts, przygotowując się do podejścia. Przejście na częstotliwość danego lotniska jest obowiązkowe w strefie, ale oczywiście możemy radio ustawiać odpowiednio wcześnie. Zabronione jest wszelkie przeloty z dużymi prędkościami w obrębie strefy oraz niestosowanie się do kierunku kręgu.

    W celu zachowania odpowiedniej separacji, po starcie odchodzimy zgodnie z kierunkiem pasa na odległość 7 nm z kontem wznoszenia nie większym niż 5`. Przed wejściem na ścieżkę podejścia upewniamy się, że pas jest wolny i czysty. Krąg nadlotniskowy w przypadku lotnisk wojskowych jest obowiązkowy ze względu na sprawdzenie stanu danego pasa. Jeżeli mamy widoczność pasa możemy ocenić jego stan i czy przypadkiem nie jest blokowany przez uszkodzoną maszynę.
    Poprawny komunikat przed lądowaniem:
  • F-16, na podejściu do pasa 27, 20 nm.
  • F-16, na podejściu do pasa 27, 3 nm.
  • Komunikat po wylądowaniu i opuszczeniu pasa:
  • Pas wolny.
  • Opuszczamy pas pierwszą możliwą drogą kołowania, po której przemieszczamy się do miejsca postoju nie meldując już o tym fakcie.

    Data: 27/02/20

    Loty w formacji
    Formację różnią się w zależności od wykonywanego zadania, najbardziej uniwersalną wydaję się formacja "Finger". Daje ona lepszą kontrolę nad lotem poszczególnych skrzydłowych oraz szybkie przejście do formacji bojowych już nad celem. Finger Right - jest formacją już jakby przygotowana wstępnie przez ustawienie podczas startu. Skrzydłowy numer dwa utrzymuję swoją pozycję, trójka wraz z czwórką przechodzą na lewą stronę prowadzącego. Początkowej fazie lotu jest problemem dobre ustawienie przez różnice w odległościach, jeżeli któryś ze skrzydłowych opóźni start albo ma inną masę maszyny. Zaleca się odpowiednie dostosowanie prędkości lidera do warunków które powstały.
    Procedura startowa w formacji obowiązuje niezależnie od liczby maszyn. Odpowiednie ustawienie daję pozycję wyjściową do lotu w formacji. Maszyny po zajęciu swoich pozycji melduje gotowość np. “Uzi 2 in position, brakes set”. Gdy wszystkie maszyny zameldują swoją gotowość, lider grupy podaje komede startową.

    Echelon

    Formacja Echelon jest używana przede wszystkim w końcowych etapach misji, aby zbliżyć się do lotniska i wykonać lądowanie "overhead break landing". Echelon ma dwie wersje, Echelon Left i Echelon Right.

    Przykładowe formacje przelotowe


    Finger-4 jest podstawową formacją lotu nietaktycznego i jest standardową formacją stosowaną do ponownego dołączenia po odlocie, chyba że zostanie inaczej poinformowany.

    Formację bojowe

    Różne czynniki areny taktycznej (pogoda, widoczność, tło, teren, zagrożenie itp.) Określają pozycję i obowiązki poszczególnych członków lotu. Najważniejsze w manewrach musi być umiejętność przekazywania informacji o zamiarach, rolach i zagrożeniach. Definicje obowiązków pilota i nacisk na dyscyplinę lotniczą pomogą zapewnić sukces w nieprzyjaznym środowisku. Formacje opisane w tym rozdziale mają zastosowanie do wszystkich operacji powietrze-ziemia. Podane wytyczne okazały się najbardziej uniwersalne. Wraz ze zmianą sytuacji taktycznej podane tutaj liczby mogą ulec zmianie. Pamiętaj, że latanie w formacji nie jest celem samym w sobie; ułatwia właściwe ustalanie priorytetów zadań, obserwację oraz rozważania ofensywne / defensywne.
    Wzajemne wsparcie to umowa w ramach lotu dwóch lub więcej samolotów, która wspiera cele misji. Skuteczna umowa o wzajemnym wsparciu umożliwi lotowi utrzymanie ofensywy przy jednoczesnym zwiększeniu jej przetrwania w nieprzyjaznym środowisku. Wymaga to świadomości pozycji innych członków lotu i zagrożenia. Prowadzący lot muszą dokładnie ocenić poziom doświadczenia swoich skrzydłowych w celu opracowania planu lotu. Formacje wizualne mogą zapewnić wszystkie elementy solidnej planu. Ponadto kontakt wzrokowy z innymi członkami ma kluczowe znaczenie w walce wizualnej. Zazwyczaj wybieramy lot w formacji wizualnej, ponieważ nie zawsze możemy założyć, że wróg działa tylko poza zasięgiem widzenia. Formacje wizualne są łatwe do latania, zapewniają wspólne i niezawodne źródło informacji na polu walki a co najważniejsze, zapewniają natychmiastową świadomość pozycji wspierających samolotów. Linia jest podstawową formacją dla A-10, ponieważ robi dla ciebie bardzo dobre rzeczy. Po pierwsze, zapewnia doskonałe wzajemne wsparcie dla obu samolotów (najlepsze, jakie uzyskasz w każdej formacji), zarówno pod względem obserwacji wzrokowej, jak i wsparcia siły ognia. Jego wadą jest jednak to, że trudniej jest latać niż inne formacje, wymaga wyższego poziomu umiejętności i świadomości sytuacyjnej od obu członków lotu, brakuje łatwości manewrowania i nie jest świetny w warunkach ograniczonej widoczności lub nierównego terenu.

    Zwroty bojowe




    Formacje bojowe

    Klin jest drugą opcją do manewrowania trzema statkami. Klin z trzema statkami działa dokładnie tak samo, jak z dwoma statkami, jeśli chodzi o pozycjonowanie. Skrzydłowi nadal mogą manewrować w swoich stożkach 30-60 stopni. Numer trzy odnosi się do numeru dwa i przyjmuje takie same odstępy, jak numer dwa od lidera. Skrzydłowi mogą swobodnie przechodzić, aby utrzymać pozycję i odległość od ołowiu. Lot czterema statkami nie jest uważany za idealny dla A-10, ponieważ taktyki walki CAS/Interdiction opierają się na locie dwumaszynowym, gdy misja wymaga więcej siły ognia niż mogą zapewnić dwa samoloty,


    Offset box jest zasadniczo takie samo jak Box, z tą różnicą, że dwa elementy przemieszczają się względem siebie. Znowu zalety i wady są zasadniczo takie same jak w przypadku linii, jednak przesunięcie ramki zapewnia lepsze wzajemne wsparcie dla elementu szlaku, ponieważ element prowadzący jest teraz w stanie lepiej utrzymywać widoczność elementu szlaku, zwłaszcza ich szóstej.



    Data: 27/02/20

    Frazeologia lotnicza
    Tłumaczenie zwrotów używanych w lotnictwie wojskowym, bazowanie na BREVITY Multiservice Brevity Codes z roku 2002. Wyrazy, które staramy się używać w naszych lotach jeżeli podczas nich mamy możliwość korzystania z ludzkiego AWACS (Airborne Warning and Control System). Na podstawie skróconej wersji przyjętej na forum Gildia.org
    • Buster - rozkaz lotu z maksymalną prędkością (maksymalna moc bez dopalacza)
    • Commit - polecenie przechwycenia określonego celu
      Przykład „Falcon 1, Magic, commit group braa 220, 30 miles, 30 thousand, hot”
    • Contact - polecenie przechwycenia określonego celu
    • Alpha Check - kontakt radarowy lub czujnikowy (TGP) na określonej pozycji
    • Cold/Hot/Flanking - aspekt innego statku powietrznego, COLD - odwrócony tyłem, HOT - przodem do naszego samolotu, FLANKING - przodem po skosie
    • Declare - zapytanie do AWACSa o identyfikację określonej grupy. Możliwe odpowiedzi: Friendly, Hostile, Bandit, Bogey, Clean, Furball
      Przykład „Magic, Falcon 1, declare contact bulls 360 for 20, 25 thousand.”
      „Falcon 1, Magic, contact cofirmed hostile.”
    • Defensive - statek powietrzny jest atakowany i wykonuje manewry obronne
      Przykład „Falcon 1 is defensive MiG-29 north”
    • Engage - polecenie ataku na określony cel naziemny
    • Furball - walka manewrowa, w której uczestniczy kilka samolotów zarówno sojuszniczych jak i wroga
    • Gate - leć z maksymalną prędkością z dopalaczem.
    • Grandslam - wszyscy atakowani bandyci w danej strefie zostali zestrzeleni
      Przykład „Falcon 1 splash fourth MiG! Requesting picture!” „Falcon 1, Magic, grandslam, picture clean”
    • Green Vector - request / informacja. Kierunek na którym przestrzeń bezpieczna jest od zagrożeń.
    • Low/Medium/High/Very High - okreslenie wysokosci w stopach „ft”, LOW - 0 - 10 000, MEDIUM - 10 000 - 25 000, HIGH - 25 000 - 40 000, VERY HIGH - 40 000+
    • Midnight - informacja, że funkcje kontroli oraz dowodzenia nie są dostępne (zakończenie działań AWACS/GCI/ATC)
    • Monitor - polecenie „pilnowania” na radarze określonej grupy
    • Notch/notching - manewr defensywny przeciwko zagrożeniu AA, polegający na ustawieniu zagrożenia na trzeciej lub dziewiątej godzinie.
    • On Station - „W obszarze stacjonowania”, zajęcie obszaru patrolowania przez loty CAP
      Przykład „Falcon 1, Magic, checking in on station, angels 25, playtime 40”
    • Playtime - czas jaki statek powietrzny może pozostać na stacji zanim osiągnie Joker/Bingo
    • Pump/Pumping - manewr minimalizujący szybkość zbliżania się do zagrożenia lub punktu geograficznego. W praktyce jest to nasz myśliwiec, który wystrzelił Foxa3 do bandyty po czym zawrócił, żeby uciec potencjalnej wrogiej rakiecie i nabrać odległości przed kolejnym atakiem
      Przykład „Falcon 1-1, pitbull, pumping west”
    • Roger - potwierdzenie przyjęcia oraz zrozumienia komunikatu radiowego
    • Rolex - opóźnienie wykonania jakiejś zaplanowanej akcji o określoną ilość minut. Np Rolex +10 oznacza 10-minutową „obsuwę”
      Przykład „All flights from package Alpha, this is Mission Commander, we have Rolex +10”
    • Status - pytanie o status sytuacji taktycznej w walce powietrznej. Możliwe odpowiedzi: offensive, defensive, neutral. Potocznie również stan, progress czynności czy operacji.
    • Sunrise - informacja, że funkcje kontroli oraz dowodzenia są dostępne (rozpoczęcie działań AWACS/GCI/ATC)
    • Tumbleweed - informacja o ograniczonej / znikomej świadomości sytuacyjnej, prośba o podanie obrazu sytuacji w pobliżu
    • Unable - Nie można zastosować się do rozkazów lub zaleceń
    • Wilco - przyjąłem i wykonam
    • Zombie - gracz musi odejść od komputera
      Przykład „All flights, Magic is zombie 5.”
    • ZipLip - ograniczcie transmisje na radiu tylko do najwazniejszych informacji
    • OKREŚLENIA (NAWIGACJA / LOKALIZACJA)

    • Alpha Check - prośba o podanie kursu i odległości do określonego punktu
      Przykład „Magic, Sandy 1, alpha check to downed airman.”
      „Sandy 1, Magic, downed airman at 270, 20 miles”
    • Anchor/Anchoring - rozkaz/informacja o krążeniu nad określonym punktem
      Przykład „Anchor at current position”
    • Angels - określenie wysokości w tysiącach stóp, np. Angels five oznacza 5000ft (dotyczy tylko friendly)
    • Bullseye - umowny punkt, względem, którego podawana jest pozycja obiektów
    • BRAA - format danych o kontakcie radarowym zawierający kierunek, odległość, wysokość oraz aspekt (hot, cold, flanking, beaming) celu względem przyjacielskiego samolotu, który jest adresatem komunikatu
      Rysunek poniżej. Przykładowy komunikat BRAA - AWACS - “Uzi 1-1, Magic, BRA 100 for 60 at 500 feet, hot, 2 ship type MiG-29”


    • Break (kierunek) - rozkaz do natychmiastowego wykonania maksymalnego skrętu we wskazanym kierunku; wykorzystywane w sytuacja defensywnych
    • Flow - obierz podany kierunek
      Przykład„Falcon 1, Magic, flow 270”
    • As Fragged - zgodnie z planem, zgodnie z briefingiem
      Przykład „Falcon1, continue as fragged.”
    • OKREŚLENIA (UZBROJENIE, PALIWO)
    • Bingo - osiągnięto minimalny poziom paliwa do bezpiecznego powrotu do bazy
      Przykład „Falcon1, Magic, what state?”
      „Falcon 1 is winchester, bingo”„Falcon1, you are cleared RTB”
    • Joker - stan paliwa powyżej Bingo przy którym powinno nastąpić wyjście z walki. Zazwyczaj Bingo +1000 lbs
    • What State - pytanie o pozostały stan paliwa i uzbrojenia
      Przykład „Falcon 1, this is Magic, what state?” „Falcon 1 has 2 AMRAAMS, 2 heaters, fuel 5 thousand.
    • Arizona -brak amunicji ARM(Anti-radiation missile) np. AGM-88C HARM
    • Dakota - brak uzbrojenia air to ground
      Przykład „Hornet 1, Magic, confirm you are dakota?”„Magic, Hornet 1, affirmative, dakota”
      „Hornet 1, Magic copies, cap at current position ”„Hornet 1 capping”
    • Fox:
    • One - półaktywny pocisk radarowy, np AIM-7
    • Two - pocisk kierowany na podczerwień, np AIM-9
    • Three - aktywny pocisk radarowy, np AIM-120
      Przykład „Hornet 1 fox 3! Cranking left!”
    • Maddog - odpalenie AMRAAMa w trybie visual/bore
    • Pitbull - informacja, że aktywna rakieta radarowa (np. AIM-120) rozpoczęła naprowadzanie wbudowanym radarem i oświetlanie celu nie jest potrzebne
      Przykład „Falcon 1-1 pitbull, going defensive!”
    • Skosh - brak rakiet powietrze- powietrze, naprowadzanych aktywnie np.AIM-120
    • Winchester - brak uzbrojenia
    • OKREŚLENIA (STATKI POWIETRZNE/ SYGNAŁY RWR / IDENTYFIKACJA / NAMIERZANIE)

    • Bandit - samolot zidentyfikowany jako nieprzyjaciel; określenie nie oznacza pozwolenia na atak
    • Blind - brak kontaktu wzrokowego z przyjacielskim samolotem/pozycją na ziemi (dotyczy tylko friendly), przeciwieństwo Visual
      Przykład „Hornet 1, Falcon 1 we are at your 2 o'clock high” „Falcon 1, Hornet 1 visual”
    • Bogey - kontakt radarowy lub wzrokowy z obiektem powietrznym, którego tożsamość jest nieznana
    • Bogey Dope - prośba informację BRAA o najbliższym zagrożeniu z powietrza
    • Buddy Lock - zalockowano przyjacielski samolot, najczęściej odpowiedź na wezwania spike lub buddy spike, powinna zawierać także pozycję oraz wysokość
    • Buddy Spike - informacja o wskazaniu przez RWR zalokowania przez przyjacielski samolot, powinna zawierać także pozycję oraz wysokość
    • Hostile - kontakt radarowy zidentyfikowany jako wrogi, względem którego udzielono autoryzacji otwarcia ognia
    • Judy - pilot ma kontakt wzrokowy/radarowy z celem, rozpoczął przechwytywanie i prosi o ograniczenie komunikacji do minimum
      Przykład „Falcon 1, Magic, commit group bra 180 for 20, 20 thousand.” „Magic, Falcon 1 wilco, we have radar contact, judy.”
    • Merge/merged - informacja, że przyjacielskie oraz wrogie samoloty znalazły się w strefie zasięgu wzroku
      Przykład „Magic, Hornet 1 bogie dope” „Hornet 1, Magic merged!”
    • Mud - informacja o wskazaniu przez RWR zagrożenia z ziemi, powinna być powiązana z pozycją oraz typem
    • Nails - wskazanie RWR o aktywnym radarze lotnicznym, powinno być powiązane z kierunkiem/pozycją oraz typem kontaktu
      Przykład „Falcon 1, nails fulcrum heading 231”
    • No factor - określona grupa nie jest w sferze naszych działań lub nie stanowi zagrożenia. Nie zawracać nimi głowy, przynajmniej na razie. Przykład „All flights, Magic, picture is single group at bullseye 330 for 30 miles, no factor”
    • No Joy - utrata lub brak kontaktu wzrokowego z nieprzyjacielskim statkiem powietrznym, przeciwieństwo Tally
    • Picture - obraz sytuacji taktycznej w obrębie działań (podawane najlepiej względem Bullseye)
      Przykład „All flights, this is Magic, picture is two groups. First group bullseye 360 for 15 miles, 2 thousand. Second group bullseye 090, 50 miles, 10 thousand.”
    • Popup - informacja, że w obrębie działań pojawił się nowy kontakt
      Przykład „Magic, popup group bullseye, 350 for 12 miles, 1 thousand”
    • Raygun - informacja o zalockowaniu nieznanego samolotu, jednocześnie wezwanie o odpowiedź buddy spike (pozycja, wysokość) przyjacielskich samolotów, w celu uniknięcia friendly fire
      Przykład „Falcon 1, raygun bullseye 200, 20, 2 thousand” „Chevy 3, buddy spike!”
      „Chevy, Falcon 1, copy, buddy lock”
    • Spike - wskazanie RWR o namierzeniu przez radar (twardy lock). Powinno zawierać kierunek oraz, jeśli znane, typ zagrożenia, dot. celów powietrznych
      Przykład „Falcon 1, spike Foxbat at 12 o'clock!”
    • Splash - cel zniszczony, trafienie wroga rakietą AA
    • Tally - kontakt wzrokowy z nieprzyjacielem (samolot, lokalizacja, cel), przeciwieństwo No Joy
      Przykład „Hornet 1-1, Falcon 1-1, tally bandits at your six! Break left!”
      „Hornet 1-1 no joy!”
    • Visual - kontakt wzrokowy z przyjacielskim samolotem, pozycją. przeciwieństwo Blind
      Przykład „Falcon 1-1, Falcon 1-2, visual on tanker 2 o'clock high”.

    INFO

    Kolorem czerwonym oznaczono wyrażenia podstawowe. Kolor zielony przykłady zastosowania. Komunikat BRAA jest w formie: namiar/odległość/wysokość/rodzaj zagrożenia (Bearing, Range, Azimuth, Aspect).Wiadomość ta jest podawana w formie skróconej same liczby.Tłumaczenie może być trochę obrazowe, ale chodzi o przyswojenie sobie zwrotów i zrozumienie ich. Oczywiście podczas naszych lotów używamy też ojczystego języka, jednak korzystanie z tej frazeologia daję większy realizm podczas lotów. Wszelkie uwagi przesyłać na maila: admin@vbw304.pl
    TACAN

    Tactical Air Navigation

    Umożliwia pomiar odległości i kierunku do radiolatarni systemu, pracującej na podobnej zasadzie jak w systemie DME, w pasmie częst. 960–1215 MHz; przy zasięgu do 370 km, pomiar odległości jest obarczony błędem nie większym niż 600 m, a pomiar kierunku błędem do 2°; radiolatarnie systemu TACAN współpracują z wszystkimi urządzeniami zapytującymi DME.
    DME (Distance Measuring Equipment) czyli radiowa pomoc nawigacyjna umożliwiająca pomiar odległości między samolotem a stacją naziemną. Działa w systemie odzewowym – czyli stacja naziemna odpowiada na wywołanie urządzenia w samolocie. Przez pomiar czasu przekazania sygnału określa się odległość rzeczywistą.

    Przykładowe wykorzystanie TACAN w DCS.

    Lider ustawi swój TACAN na określony kanał, 11Y w tym przypadku. Nr 2 i następne, muszą dodać 63 do tego numeru pierwszego to daje 74 (11 + 63) dla nr 2, 3 i 4. Po skonfigurowaniu TACAN, wszyscy otrzymają odczyt odległości do numeru pierwszego. Sam numer 1 otrzyma odczyt do najbliższego emitera, to jest nr 2 w tym przykładzie. Jeśli nr 2 zmieni swój TACAN, numer jeden będzie miał odczyt trójki, ponieważ od tego momentu jest najbliższy (i najsilniejszy) emiter TACAN dla swojej konfiguracji.
    Wszystkie samoloty są w lini, i wszystkie mają konfigurację w kierunku nr 1. Nr 1 ma konfigurację 104Y. Pozostali ustawiają 41Y (104-63), i wszyscy otrzymują odczyt w kierunku nr 1. Sam numer 1 otrzyma odczyt w kierunku nr 2, ponieważ jest to najbliższy emiter.
    TACAN można ustawić maksymalnie na 126, dlatego dla wyższych wartości należy odejmować 63.
    Róża kierunków
    Obrazek prezentuje kierunki wyznaczane przez domyślny punkt na mapie zwany BULLSEYE.
    Jest to umowny punkt, który można dowolnie umieścić podczas planowania misji. Ma on na celu zmylenie przeciwnika co do naszych pozycji w razie przechwycenia wiadomości radiowych.
    Domyślnie punkt ten umieszczany jest przez MM (Mission Maker) na pierwszym punkcie trasy lotu (waypoints).
    Może być on umieszczony w dowolnym miejscu mapy na lądzie czy na wodzie.
    W DCS raczej nie stosuje się przekazywania pozycji względem Bullseye, tylko bezpośrednio względem naszego położenia na mapie.
    Jeżeli skierujemy zapytanie do AWACS w formie "Picture", on odpowie nam o położeniu ewentualnych celów względem Bullseye.

    Bogey Dope, odnosi się do najbliższego celu i podawane jest bezpośrednio względem naszej pozycji. Ten komunikat należy urzywać, jeżeli nie potrafimy określać pozycji względem Bullseye.

    INFO - BRAA vs Bullseye and when to use it...

    Na podstawie "Ogólne wytyczne dotyczące wniosków załóg statków powietrznych o informacje dotyczące przeciwników."

    Jeśli załoga samolotu zażąda PICTURE, bez żadnych innych uwag modyfikujących, GCI zareaguje pełnym obrazem taktycznym, używając standardowego formatu bullseye, oznaczonego etykietą, jeśli to możliwe, oraz wszystkich odpowiednich wypełnień / ID.

    Jeśli załoga samolotu zażąda BOGEY DOPE, AB / WD odpowie odpowiednikiem BRAA (z wypełnieniami, ID) do najbliższej grupy.

    Jeśli załoga samolotu zażąda SNAP (nazwa grupy / znak wywoławczy statku powietrznego), odpowiedź GCI będzie identyczna z odpowiedzią BOGEY DOPE. SNAP może być użyty do zażądania BRAA do wrogich lub przyjaznych sił. Jedyną inną różnicą pomiędzy SNAP i BOGEY DOPE jest to, że BOGEY DOPE jest po prostu żądaniem informacji, a SNAP przekazuje załogom samolotów zamierzającym zaatakować / dołączyć do przywołanej grupy / samolotu.

    Jeśli załoga samolotu wymaga wektora do geometrii przechwytywania przebiegu kursowego w określonej grupie, załoga samolotu zażąda CUTOFF (nazwa grupy). W takim przypadku GCI zareaguje najpierw na wektor odcięcia, a następnie na BRAA (z wypełnieniami, ID) do określonej grupy.

    Lądowanie na lotniskowcu
    UWAGA - materiały zdjeciowe sa zaczerpnięte z filmu: DCS: Supercarrier - Case I Recovery autorstwa Matt Wagner
    Lądowanie na lotniskowcu jest manewrem skomplikowanym i niebezpiecznym. Na portalu YT znajdziemy oczywiście filmy na ten temat. W tym artykule chce tylko naświetlić ogólne zasady podejścia dla niewtajemniczonych.

    Faza pierwsza

    Ustawienie Tacan oraz ICLS jest konieczne dla obrania właściwego kursu do lotniskowca, dane pobieramy z briefingu misji lub poprzez menu lotniskowca. Dane wprowadzamy poprzez UFC oraz ustawiamy kurs pasa na HSI. Należy zwrócić uwagę, że kur pasa jest przesunięty o 10 stopni względem kursu okrętu. Należy tez zaznaczyć na HSI zakładkę TACAN i ICLS w celu odczytu danych na HUD.

    Faza druga

    Wejście na kurs do lotniskowca oraz komunikaty radiowe. Na pierwszym radiu przechodzimy na częstotliwość ATC lotniskowca, standardowa częstotliwość to 127.5 MHz podana oczywiście w menu Carrier Info.
    Następnie wchodzimy w holding już po dolocie nad lotniskowiec. Kręgi robimy, zaczynając od prawej strony statku o średnicy 5 nm maksymalnie. Holding wykonujemy na wysokości około 1100 ft przy prędkości 310 ktn.

    Z holdingu wychodzimy w punkcie 3 po komunikacie "Your signal is Charlie", przechodzimy na tzw. landing pattern. Skręcamy w kierunku lotniskowca, w odległości 3 nm powinniśmy być na wysokości 800 ft przy prędkości około 350 ktn.



    Faza trzecia

    Znajdując się po prawej stronie okrętu, przechodzimy do manewru podejścia. Wykonujemy zwrot w lewo i ustawiamy konfiguracje do lądowania, czyli klapy podwozie oraz hak.

    Kolejne zdjęcia pokazują odpowiednie ustawienie samolotu z zachowaniem odpowiedniej prędkości i wysokości.





    Faza koncowa

    Prawidłowe ustawienie maszyny na podejściu do końcowej fazy lądowania.

    KONTAKT

    Email: admin@vbw304.pl
    Teamspeak: ts.gildia.org

    Data: 29/01/20

    Copyright © 2018-2020 All rights reserved

    By Hancer

    Odwiedzając nasze stronki, nie będziesz już sam w świecie DCS World. Stronka powstała, żeby wprowadzić niedoświadczonych adeptów wirtualnego lotnictwa w arka symulacji. Szkolenia będą prowadzone przez doświadczonych instruktorów, od podstawowych zagadnień po skomplikowane procedury na różnych typach maszyn. Zapraszamy wszystkich chętnych adeptów, jak i doświadczonych w bojach kolegów do zapisywania się na FB (adres w menu). Tylu samo lądowań co startów.